Tja, dit wordt dan het laatste stukje op mijn web-log. Inmiddels ben ik al weer een week in Nederland. De laatste vrijdag was het nog gelukt om mijn verslag zo goed als af te krijgen. Heb alleen het idee dat mijn verslagen van mijn afstudeervakken in Wageningen veel kritischer zijn gecorrigeerd en daarom wilde ik het zelf ook nog ff goed nakijken. Ben nu nog in dubio over de titel, maar hopelijk kan ik het dinsdag laten drukken. Het heeft ook wel lang genoeg geduurd; het moet nu maar eens af zijn.

Unsere WG: Ik, Christian, Stephan en Lena

Vorige week vrijdag nog met Lena en Stephan (jongen waarvan ik de kamer heb ondergehuurd) pizza gemaakt en met Stephan en Christian nog ff mijn laatste avond gevierd in x93Loftx94, de enige x93uitgaanstentx94 in Oldenburg waar ik nog niet geweest was (discotheek is een te groot woord als je vroeger wel eens in de Time Out of Palladio kwam). Om acht uur was ik al weer wakker door mijn enthausiasme om te verhuizen en met drie uurtjes slaap bevond ik me weer in dezelfde staat als toen ik vanuit Wageningen verhuisd ben. Om 13.00 uur waren mijn ouders in Oldenburg en ging ik dan echt naar huis.

…und dann kommt ein Wagen mit ein gelbes Nummerschild und holt mich ab.

Ondanks dat de eerste drie maanden niet zo ontzettend leuk waren, heb ik er achteraf toch een goed gevoel over en had ik toch wel ff een brok in mijn keel toen ik daadwerkelijk achterin de auto naar huis toe zat. x91s Avonds met pap en mam en Coen ter ere van mijn thuiskomst bij El Paso (notabene in Straelen dus Duitsland) wezen eten. De dagen erop gingen werkelijk in een sneltreinvaart: maandag al een nieuwe kamer op de Haarweg, woensdagavond al weer gezellig samen gegeten met Kim, Mark en Annelieke, donderdag netjes achter een computer op het computechnion en donderdagavond in de Bongerd. Alsof je niet weg bent geweest. In Velden is zoals gebruikelijk weinig veranderd, maar in Wageningen is toch alles een beetje anders. Maar misschien ligt dat ook wel aan mij. Iig was het weer een bewogen half jaar, waarin ik veel van infrarood spectroscopie, de Duitsers en nog veel meer over mezelf geleerd heb. Heb in zes maanden vloeiend Duits leren praten (wat vast nog stikt van de grammaticale fouten) en het persoonlijk record verbeterd wat betreft de langste werkdag (13 uur), aantal dekens op mijn bed (4), gemiddeld aantal slaapuren van een doordeweekse nacht (ging soms wel om half negen slapen) en het gelezen aantal boeken (3.5). Het moet niet gekker worden. Tot slot nog een rijtje typisch Oldenburgse/Duitse dingen:

Grxfcnkohl, Kohlfahrt, gescheiden betalen, Hxf6flichkeit, hierarchie, Alstar/Radler, Mezzo mix, cocktails, x93Sixpack Punktenx85x94, lange volleybal sokken, flessen mineraalwater, bruine gezichten, witte Puma/Addidas schoenen, Kuchen, winterbanden zonder wieldoppen, Meyer (oftewel Mexxen), sigarettenautomaten om de 100m, goedkope benzine en eten/drinken, overal eettenten, Punktlichkeit, Jever/Becks (in flesjes in de kroeg).

Ijsje eten met Jen en Thomas

De laatste foto’s uit Oldenburg (bezoek Jenneke en Thomas, appartement, kat die me elke ochtend liet schrikken, vakgroepmedewerkers en huisgenoten) staan nu ook op: http://www.flickr.com/photos/75025114@N00/

Iedereen heel erg bedankt voor de bezoeken, kaartjes, mailtjes, SMSjes, telefoontjes, enz.

Tot snel!!

Universiteit (Tschxfc? *click* )

Heb toch nog ff wat tijd gevonden om wat te typen zo tussen de verslag-af-stress door. Eigenlijk is er weinig stress meer op het moment, omdat ik het wel makkelijk denk af te krijgen. En als ik dat al denk… Het is wel nog een beetje wennen dat mijn begeleidster weinig correcties heeft. Ben er natuurlijk wel blij mee, maar het maakt je ook een beetje onzeker. Eigenlijk vraagt het om "de speculaas" methode .

Ik in de aanval

De afgelopen maand heb ik elk weekend wel wat te doen gehad. Begin maart onze laatste wedstrijd.  Met een zesde positie stonden we er relatief goed voor aangezien de nummer zeven al p/d moet spelen. Dus om definitief zeker te zijn van klassenbehoud moesten we Bxfcrgerfelde TB voorblijven door evenveel punten te scoren. Helaas hadden zij twee thuiswedstrijden en wij maar een uitwedstrijd. Gelukkig hoorde we al snel van Susi d’r SMS contacten dat BTB de eerste wedstrijd verloren had. Helaas speelden we meer als een diesel die nooit op gang komt: gebrek aan inzet en vertrouwen en zo (zelf heb ik wel een lekkere wedstrijd gespeeld gelukkig). Doordat BTB hun laatste wedstrijd wel nog gewonnen heeft zouden we dus nog p/d moeten spelen. De teamavond begon dan ook meer als een weg-drink-poging dan als we-drinken-op-de-overwinning. Met zijn alle beetje Kxe4sezuppe (smaakt echt veel beter dan het klinkt) en straciatellapudding met whiskey gegeten en Meyer (Mexxen) gespeeld. Gelukkig heb ik dat op moleculair weekend geoefend. Daarna nog naar een discotheek "Cubes" in het centrum en ondanks dat ze er alleen maar R&B en Duitstalige dingen draaide was het toch opeens licht. De volgende dag bleek dat de teams tegen wie we p/d moesten spelen afgezegd hadden en was het dus toch al zeker dat we in de Bezirksliga bleven.

Teamavond

De week erna werd het zelfs in Oldenburg mooi weer en op zondag heb ik met Patrick, die toevallig een beetje in de buurt was, een terrasje in het centrum gepikt. Het daaropvolgende weekend had Izabella (begeleidster) een paar mensen van de vakgroep uitgenodigd voor een etentje min of meer al ter afscheid en op zaterdag had ik ook nog een verjaardag van iemand uit mijn volleybalteam. De daaropvolgende week heb ik elke dag ongeveer tot acht uur gewerkt (behalve dinsdag, want toen ben ik naar een orkest van het marineorkest waarbij Christian speelt in Wilhelmshaven geweest) aangezien mijn verslag afgelopen vrijdag af moest zijn. Maar dead-lines zijn er om te breken en moest ik er deze week nog verder aan knutselen.

Verjaardag Kathrin

Afgelopen weekend waren Jenneke en Thomas op bezoek en heb ik ze voor de verandering maar eens mee genomen naar de Griek (gelukkig liggen er twee in de buurt). Vervolgens zijn we het centrum in gegaan. De eerste discotheek (Amadeus) was meer een Duitse Unitas en aangezien we niet precies wisten hoe we op deze muziek moesten bewegen zijn we naar een andere tent gegaan (Ceasar).Hier behoorden wij tot de jongste en liepen er genoeg mensen van in de dertig rond en ook ouder. De muziek was ook een stuk beter. Alleen jammer van de hoeveelheid cigarettenrook. Volgens mij roken Duitsers meer dan Nederlanders. Maar wat wil je ook als om de 100 meter een cigarettenautomaat staat.

Van mijn volleybalteam heb ik al afscheid genomen. Van hen heb ik een wedstrijdshirt van OTB met mijn naam gekregen. De laatste weken hebben ze fanatiek geoefend om mijn naam uit te spreken . Op de vakgroep heb ik ook al een afscheidscadeautje (t-shirt met uni Oldenburg)gekregen aangezien de prof gisteren met vakantie gegaan is.

Nog twee dagen werken en dan komt er een auto met een geel nummerbord die me ophaalt . Soms vind ik het ook wel jammer dat ik weer weg ga, want natuurlijk heb ik ook mensen leren kennen waar ik het prima mee kan vinden.

Zo, dat was geloof ik behoorlijk een "en toen, en toen" verhaal. Ik schat zo dat ik nog een keer een bericht plaats en dan vanuit Nederland.

Tot snel!

Ik ben nog ff aan het bijkomen van de Kohlfahrt van gisteren, dus ik probeer het ff kort te houden.

Vorig weekend was Coen hier. Op zaterdagmorgen zijn we eerst naar Bad Zwischenahn gereden (http://www.bad-zwischenahn-touristik.de/). Dat is een klein, toeristisch plaatsje aan een groot meer, "Zwischenahner Meer". In de zomer komen er vooral wat oudere mensen voor o.a. de natuur. Het is een ondiepmeer en is daarom in de zomer al snel lekker warm (maar stikt vast snel van de cyanobactierien) en is door het windige klimaat de lucht stofvrij en ozonvrij en noemen ze het al snel een "Moorheilbad". Maar wij waren er buiten het toeristisch seizoen en was er nog niet veel te doen. In de zomer moet het er ook stikken van de Rhododendrons. Beetje rondgelopen en kerkje gekeken.

Lientje bij Zwischenahner Meer

Daarna hebben we nog ff in een of andere Konditorie gegeten en thee gedronken. Eindelijk heb ik de Ost-Friesische Tee geproefd. Deze wordt gedronken met suiker en melk en dat heb je ook echt nodig, want het heeft een hele sterke, strange smaak.

Ost-Friesen Tee

Daarna moest ik volleyballen, hebben we ergens in een klein gezellig Italiaans restaurantje wat gegeten en zijn we nog naar zo’n mooi nagesynchroniseerde film in de bioscoop geweest  "Departed: Unter Feinden".

Op zondag zijn we naar het Universum in Bremen geweest (http://www.universum-bremen.de/). Een museum over de kosmos, de mens en de aarde, waar je zelf allemaal soort van experimenten kunt doen zo (golven, IR, wervelstormen, zwaartekracht, etc. ). Zo blijkt uit een test bijv weer dat er in dat museum maar ~40 mensen met mijn genencombinatie hebben rondgelopen. Of kan je voor een muur met fluorescerende verf gaan staan terwijl die kort belicht wordt. Daarna zie je dan als ware jouw schaduw op de muur, omdat de moleculen daar geen licht hebben gekregen en dus niet fluorisceren (geen licht uitzenden dus). Jammer dat er zo veel kinderen waren, want dan kan je zelf niet zoveel met alle apparaten spelen .

Schaduwen in verschillende kleuren gevormd door lampen met rood, geel en blauw/groen licht op verschillende plaatsen. Ik ben o.a. te herkennen in de blauwe schaduw in het midden; mijn broer in de gele schaduw rechts.

Daarna hebben we nog snel ff een snelle wandeling door het centrum van Bremen gemaakt. Bremen is natuurlijk vooral bekend vanwege de Bremer stadsmuziekanten. Buiten een aantal plastic beelden staat er alleen onderstaand, miezerig beeldje, waar we eerst wel drie keer langs zijn gelopen zonder het te zien.

Bremer Stadsmuziekanten

Daarna nog even bij een van de Grieken hier in de stad gegeten en daarna moest Coen weer huis.

Gisteren heb ik kennis gemaakt met het fenomeen "Kohlfahrt" . Grxfcnkohl is zo’n beetje het streekgerecht hier. Het is boerenkool; ik ben er niet zo dol op, omdat ze er zoveel Gewxfcrze doorheen gooien, maar gisteren smaakte het toch best aardig. Normaal ik eet dat ik de mensa en over de mensa hier ben ik niet zo te spreken. Het is vaak koud, of te zout en van de groentes vraag je je af of er xfcberhaupt nog vitamines inzitten. Maar goed, gisteren was dus Kohlfahrt van OTB volleybal. Het idee is dat je een wandeltocht door het bos maakt met wat bolderwagens vol met bier en Schnaps. Af en toe komt er een spelletje tussen door, maar het hoofddoel is toch wel: zuipen. Iedereen loopt ook met een bierfles in de ene hand en een borrelglaasje om de nek. Na dan zo’n 4 uur door het bos gelopen te hebben kom je bij een restaurant waar je dan Grxfcnkohl met worst en spek voorgeschoteld krijgt. Daarna is er dan nog gelegenheid tot dansen (jawel, stijldansen op een heuze dansvloer) en borrelen. Toevallig hadden Lena en Christian ook een Kohlfahrt en aten ze ook bij hetzelfde restaurant kool. Het was erg gezellig en ondanks dat ik toch al om 1.00 uur thuis was (het begon om 14.00 uur) moet ik er toch nog wel ff van bijkomen , dus zometeen maar gaan slapen, want morgen gaat de wekker weer om 7.00 uur. De foto’s staan al on-line btw: http://www.bkern.de/otb/2007-02-25-vb-kohlfahrt/.

Nog vier weken werken hier, dan een weekje Urlaub en daarna terug naar Nederland.

Eerst ff een mooi kiekje van mijn school-thuis route. Hier heeft het de afgelopen elke dag een beetje gesneeuwd:

Afgelopen weekend was de laatste thuiswedstrijd (hoef ik tenminste nooit meer op die "ijsbaan" te spelen; de vloer is echt ontiegelijk glad) van volleybal en pap en mam besloten te komen kijken (dat was een erg toffe actie!) De eerste wedstrijd speelden we tegen de nr 1 Del Berg Um 1, die inmiddels al zeker was van het kampioenschap. Zoals gewoon begonnen we slecht en hebben we de eerste set nipt verloren. De tweede en derde set hebben we daarna gewonnen, maar in de vierde set lieten we het toch weer liggen. In de vijfde set was het erg spannend: tot het einde ging het gelijk op. Helaas hebben we zelf te veel fouten gemaakt, maar natuurlijk waren er ook weer de belachelijke beslissingen van de scheids. Bijvoorbeeld: nadat de scheids gefloten had voor netfout van de tegenstander, gingen zij in hoger beroep: ze waren niet tegen het net aangelopen, maar tegen de touwen van het net en dat hoort niet bij het net, dus was het geen netfout. Maar ja, de scheids is altijd iemand van de andere tegenstander en dat zijn niet altijd even de grootste scheidsrechtertalenten (ondanks dat er een tweede scheids en twee lijnrechters aanwezig zijn). In het plaatselijke krantje van Del Berg Um stond het volgende bericht:

<< DBU nicht gerade meisterwxfcrdig

Frohburg-Damen mit Mxfch und Not zum 3:2

Delmenhorst (kno). Die ersten Damen der VG Del-Berg-Um gewinnen in der Volleyball-Bezirksliga beim OTB V mit 3:2 (25:23, 20:25, 21:25, 25:22, 17:15). "Wir waren heute nicht das bessere Team, sondern hatten einfach Glxfcck" beschreibt Zuspielerin Kerstin Frohburg den knappen Sieg in Oldenburg. Ohne Trainer Marco Thiel angereist, der die dritten Damen des Vereins betreute, und mit nur sieben Spielerinnen, brachte die VG von Anfang an nicht die geforderte Konzentration. Den ersten Satz holte sich das Frohburg-Team noch, obwohl bereits einige Wackler in der Feldabwehr zu beobachten waren. Im zweiten Durchgang konnte die VG ihren Druck am Netz nicht erhxf6hen, so dass der OTB immer besser ins Spiel fand und sich den zweiten Satz sicherte. Im nxe4chsten Durchgang lief das Spiel bis 20:20 ausgeglichen, aber mangelnde Konzentration und vor allem die harmlosen Angriffe der VG, die den OTB jubeln liexdfen. Diesen Jubel nahmen die Gastgeberinnen mit in den vierten Satz und fxfchrten bereits mit 17:12, als die VG endlich zeigte, was einen Meister auszeichnet. Mit gezielten Aufschlxe4gen und sicherem Aufbau zwang man den OTB in den Tiebreak. DBU hatte zuerst acht Punkte und lxe4utete somit den Seitenwechsel ein, aber jetzt ging es nur Punkt fxfcr Punkt weiter. Am Ende war die VG siegreich, weil sie zwei Fehler weniger machte und zuweilen von Fortuna begxfcnstigt wurde.

DBU I: Mara Albrecht, Kerstin Frohburg, Marleen Nowak, Judith Strenge, Ariane Schrxf6der, Isabell Schulte-Loh, Indra Rohjahn>>

Ik heb wat foto’s on-line gezet, maar deze zijn niet zo duidelijk. Het helpt ook niet echt dat de tegenstander hetzelfde shirt heeft en dat er meer mensen met lang blond haar rondlopen. Hint: ik heb nr 7:

Oldenburger TB V – VG Del Berg Um I (2:3)

In de pauze is er altijd koffie en Kuchen en deze keer was o.a. ik aan de beurt om wat te bakken. De avond van te voren flink appelflappen gebakken de Duitsers waren er dol op, gelukkig maar.

De tweede wedstrijd was tegen Cappeln. De eerste set hebben we zeer gemakkelijk verloren , maar daarna hebben we de vloer met ze aangeveegd en hebben we met 3-1 gewonnen. Hiermee gaan we definitief niet degraderen. Dat is ook wel eens leuk voor de verandering .

Oldenburger TB V – SV Cappeln (3:1)

Dat was het dan weer. Voor de komende dagen staat nog het een en ander op de planning: morgen met Lena en Christian naar hun Orkestaprobe, donderdagavond kegelen met wat chemiestudenten (ik was in september al zo’n ster met bowlen, ahum; hoe moet dat met een baan van hoogstens 30 cm breed? het zal iig dus wel lachuh zijn) en van het weekend komt mijn broer een weekendje langs.

Da bin ich schon wieder…

Hier gaat alles prima en ja we hebben ook sneeuw, maar niet zo heel erg veel. ‘s Morgens is het wel eens wit, maar dat gaat meestal gedurende de dag weer weg. Koud is het hier wel. Misschien dat de temperatuur hier niet veel lager is of misschien zelfs wel hoger, maar door het natte klimaat ligt de gevoelstemperatuur wat lager.

Ben inmiddels vollop met de PM-IRRAS metingen bezig. Hiervoor moet ik eerst altijd goudlaagjes maken op glas. Dat gaat met een onderzeebootachtig apparaat, waarin het goud verdampt wordt en dan op het glas gespoten wordt.

Goudverdampingskamer; die kap is zo zwaar dat hij met een takelding (zwarte stelling) opgetild moet worden. (Mam: het spul is niet giftig hoor, draag alleen handschoenen omdat alles ongelofelijk zuiver moet zijn en op handen zitten altijd eiwitten en DNA en zo.)

Daarna leg ik deze glasplaatjes in een oplossing met de moleculen (mijn stage heeft een beetje confidentiality en daarom lijkt het me beter dat ik de details niet op internet zet) en deze self-assembleren dan gedurende de nacht tot een monolaag. Tja, de naam "self-assemblage" zegt het eigenlijk wel, maar heb er nooit zo bij stil gestaan dat je dan werkelijk alleen het spul bij elkaar hoeft te gooien en dat het dan ook echt vanzelf gaat. De volgende dag mishandel ik deze plaatjes met broom voor een bepaalde tijd en meet ik ze met PM-IRRAS. Dit moet ik zo’n beetje elke dag doen, zodat ik op het einde verschillende absorptiespectra heb, waarin de duur van de broommishandeling gevarieerd is. Dat klinkt op zich een beetje saai en dat is het eigenlijk ook (vooral dat ik elke dag weer opnieuw die broomoplossing maken moet gaat me een beetje vervelen), maar ik kan lekker alleen werken, mijn eigen tijd indelen en PM-IRRAS is wel een coole techniek. Bovendien is de theorie achter PM-IRRAS erg ingewikkeld (veel wiskunde met lange formules waaronder golfvergelijkingen zo), maar dat maakt het ook meteen erg interessant.

De detector van de PM-IRRAS spectrometer moet gekoeld worden met stikstof.

Ik hoef nog maar 6.5 week te werken en het leek me ook wel verstandig om wat aan het verslag te typen. Moet natuurlijk ook een literatuurstudie doen (en daar ben ik normaal GEEN fan van), maar deze keer gaat het eigenlijk wel aardig. Alleen maar positief nieuws dus! Met mijn begeleidster Dr. Izabella Zawisza (Iza) heb ik het ook wel getroffen. Ze is hartstikke enthausiast en ondanks dat ze toch Wissenschaftliche Mitarbeiterin is (is een behoorlijke positie) is ze toch behoorlijk bescheiden. Het meest geweldige vond ik nog toen ze zei dat ze toch echt om vijf uur weg moest, omdat ze een afspraak had bij de schoonheidsspecialiste. Tja, dat verwacht je niet als alle begeleiders altijd mannen zijn geweest. Voor de rest zijn alle medewerkers daar nog steeds even vriendelijk en behulpzaam. En sommige proberen ook een beetje Nederlands te leren (http://www.chemie.uni-oldenburg.de/pc/wittstock/en/staff/current.html).

Vorige week was nog de "Tag der Chemie". De hele hal was gevuld met kraampjes van allemaal chemische bedrijven en er waren allemaal lezingen. Een van de lezingen moest nog ontruimd worden, omdat alle mensen steeds meer gingen hoesten en er blijkbaar bij een van de proefjes toch wat chemicalien ontsnapt waren. ‘s Avonds hebben we daar met wat mensen van de vakgroep gegeten onder het genot van een wijntje, wat behoorlijk gezellig was.

Ik heb ook nog een sollicitatiecursus gevolgd. Had me laten vertellen dat dit voorgaande jaren alleen bestond uit een presentatie. Helaas moest dit jaar iedereen ook een sollicitatiegesprek oefenen (IN HET DUITS DUS). Nu is mijn Duits op zich aardig en ik red me er ook prima mee in de kroeg, voor de televisie en in de supermarkt, maar een sollicitatiegesprek??? Alles werd op video opgenomen en later worden we nog uitgenodigd om dat te bespreken… Ik ben benieuwd. Vooral omdat ik het niet echt serieus genomen heb, omdat ik het met mijn Duits toch nooit zou kunnen doen zoals ik het zou willen doen. Ach, en ik geloof dat het verder ook wel weer een ultieme blunder was dat ik een van de grootste chemiebedrijven van Duitsland "Bayern" niet kende en dit alleen in verband kon brengen met de voetbalclub Bayern Mxfcnchen . Ik vraag me ook af hoeveel studiegenoten van mij dit wel weten. Vind het zelf namelijk nog steeds niet ontiegelijk blxf6d dat ik het niet wist. Ik ga er ff een poll over doen.

En dan afgelopen vrijdag op de Kegelparty geweest (http://www.kegelparty-oldenburg.de/) met Lena en Christian. Weer zoiets belachelijks, hahaha! In een zaal is dan een kegeltoernooi en in de andere zalen is dan muziek. En natuurlijk kun je overal wat eten. Iig is de foute-openingszinnen-top-10 weer flink door elkaar gehusseld, haha. Ik vond de muziek eigenlijk wel aardig: beetje aprxe8s-ski, ouwe dance, salsa. Op een gegeven moment lopen we een zaal binnen en staat daar een man op het podium met een schattig accent, maar wat me toch wel heel erg bekend voorkwam. Bleek het een Nederlander te zijn en voordat ik het wist sta je daar dan "lief klein konijntje" in het Duits mee te blxe8rren, maar dan wel zo’n beetje als enige van de zaal. Verder is Duitsland wereldkampioen handballen geworden en moest er natuurlijk weer het WM-lied (WK voetbal van de zomer; zijn ze hier nog steeds niet vergeten) gezongen worden. Later kwam ook nog Raid Sight Fred (denk aan x84Ixb4m too sexyx93, x84Donxb4t talk just kissx93 en x84Youxb4re my mate") en dat was wel weer lachuh.

Zo, dat waren dan wel weer zo’n beetje de belevenissen uit het Oldenburger Land. Ik wens iedereen alvast veel plezier voor Vastelaovend (nee, ik ben er dit jaar niet bij).

Liebe Grxfcxdfe

Lientje Mandarientje (mijn bijnaam hier in huis).

P.S. Meer foto’s staan op: http://www.flickr.com/photos/75025114@N00/. Het andere meisje is Martina, een afstudeervakster, bij haar Langmuir-Blodgett trog (inclusief Wilhelmyplaatje, gnagnagna).

… ik zit dus weer in Oldenburg. "Moin moin" wordt hier gebruikt om elkaar te groeten (denk hierbij aan de Groningers met hun "moi"). "Moin" stamt af van het Nederlandse woord "mooi" en daarmee wordt je al het mooie gewenst. De dames in de mensa hebben hun eigen variant: "Mahlzeit". Hahaha, het lijkt dan wel of het voedertijd is op de boederij. Mijn collega’s vinden het dan ook belachelijk en verzekerde me dat dat alleen door de mensadames gebruikt wordt.

Na de vakantie ben ik met mijn stage verder gegaan bij de groep Physische chemie van Prof. Wittstock. Helaas is het bij organische chemie niet gelukt om een bepaald gedeutereerd stofje te synthetiseren en kan ik deze dus niet onderzoeken in de hoop een antwoord op de onderzoeksvraag te vinden. Gelukkig hebben ze bij deze groep een soortgelijk niet-gedeutereerde stofje, wat ik wel kan bekijken met polarized modulated infared reflection absorption, waardoor ik deze techniek toch leer kennen. Het klinkt nogal lastig en het is zeker niet makkelijk (veel golfvergelijkingen a la Vriezinga), maar het is wel erg leuk en interessant. Als er nog tijd over is ga ik misschien ook nog aan de slag met de SECM (scanning electrochemical microscope). Ik ben ook alvast veel met het verslag bezig om stress op het laatste te voorkomen .

Verder is het hier natuurlijk net zoals in Nederland slecht weer. Prof. Wittstock heeft ons aan het begin van de middag zelfs naar huis gestuurd. Veel scholen zijn ook om twee uur dicht gegaan, het OV heeft problemen en autobanen zijn afgesloten. Verder luister ik eigenlijk meer naar de Nederlandse radio en bij jullie is het ook niet mis. Vanmiddag heeft het hier iig ongelofelijk gegoten, gewaaid en geonweerd. De regenwolken bliezen gewoon over de straat (en naar binnen, want ik moest er zonodig weer een foto van maken). Anderhalf uur later scheen hier de zon al weer. Het waait nu wel nog geloof ik, maar ik zag net al een omaatje met een hondje over straat schuifelen, dus zo hard zal het wel niet meer waaien.

Slecht weer filmpje (kan ff een paar minuten duren): Download storm_oldenburg.mov

Zon…

Zo, het is weer bijna tijd voor "Verbotene Liebe" en "Marienhof": twee soaps op de ARD.

Ciao!

(18:42 uur: het waait nu weer kei hard; de training is afgelast o.a. omdat onze trainer ergens bij Osnabrxfcck tussen twee bomen zou vast zit)

Zo, dat is lang geleden, maar het was dan ook een apparte maand. Inmiddels ben ik gestopt bij Organische Chemie. Ik kan de laatste drie maanden bij Physische chemie mijn stage afmaken. Mag in de kerstvakantie er over nadenken of ik dat wil. Iig bedankt voor de mailtjes, belletjes, SMS’jes en kaartjes!

Waar was ik na mijn laatste verhaal gebleven (moet ff diep in mijn geheugen graven wat ik de afgelopen maand verder nog allemaal heb meegemaakt). Hier op de universiteit hebben ze een "Center for interface science" opgericht en daar heb ik ook die posterpresentatie voor moeten doen. De maandag erna waren er nog verschillende lezingen om dit centrum te openen, waaronder een lezing van de minister van Cultuur en Wetenschap van Niedersachsen, Dhr. Statmann. Het collegegeld is dit jaar fors verhoogd hier in Niedersachsen (is per Bundesland verschillend): van 50 euro per half jaar naar zo’n 500 euro per half jaar. Nog steeds veel minder dan in Nederland, maar de studenten zijn natuurlijk erg boos hier over. Ze hebben dan ook verschillende acties uitgevoerd en bij een daarvan was ik dan ook live aanwezig. Bij binnenkomst van Stratmann zijn de studenten, die zich inmiddels achterin de zaal verzameld hadden, begonnen met op van die irritante fluitjes te blazen. Even later vloog er wat WC-papier door de zaal, kwamen er spandoeken te voorschijn en werden er leuzen op het bord geschreven. De lezing zou een uur moeten duren en de studenten hebben dat ook daadwerkelijk een uur vol gehouden. Vervelend voor diegene die de lezing georganiseerd had, ook al was ze van te voren al gewaarschuuwd. Ik heb er een kwartier naar gekeken en heb toen ook maar de zaal verlaten. Op http://provinzkritik.blogsport.de/page/2/ staat ook een stukje over deze actie beschreven inclusief foto’s en jawel hoor, ik sta er ook op. Bij het stukje "Stratmann bejubelt" zie je foto’s van een grote collegezaal. Ik zit in het middenstuk, rechts in de derde rij van boven met een groene trui. Of ik zo blij moet zijn dat ik er op sta weet ik niet. Ik vond de actie een beetje waardeloos, want ik denk dat je op zijn minst toch met een paar goede argumenten aan moet komen wil je serieus genomen worden. Nu weet ik natuurlijk niet wat er de rest van het uur daar nog is gebeurd (en tijdens andere acties), maar de fluitjes waren tot bij het buffet te horen. Het mooie was dat alle mensen, die voor de lezing kwamen, in de tussentijd bij een heerlijk buffet stonden . Daarna kwam nog een lezing van Klaus von Klitzing. Deze meneer heeft onder andere ooit eens een Nobelpreis gewonnen en kreeg deze avond een Eredocteraat. Toch wel bijzonder om dat mee te maken en de lezing was ook echt leuk.

De avond daarna ben ik met Lena en Christiaan naar een kroeg geweest onbeperkt spagetti eten. Elke dinsdagavond kun je daar spagetti eten met vier verschillende sauzen voor maar drie euro. Erg lekker!

Van donderdag t/m zondag, we hebben het dan nog over eind november, ben ik een weekendje in Nederland geweest. Een aantal vrienden uit Wageningen studeerden af en zo’n feestje wil je natuurlijk niet missen (natuurlijk ben ik ook nog ff naar pap en mam geweest). Was erg leuk om iedereen weer te zien. En dan heb je opeens zomaar moeite met Nederlands praten, want ik spreek hier voornamelijk Duits en anders Engels en aan de telefoon met familie natuurlijk Limburgs.

Sinterklaas vieren de Duitsers over het algemeen niet, alhoewel hier kinderen nog weleens wat snoep krijgen of zo. Gelukkig kwamen Femke, Nicole en Daan dat weekend naar Oldenburg en heb ik toch kunnen dobbelen om prachtige cadeaus (de karaf dient inmiddels als vaas en de goudvissen branden toch ook zo af en toe). Natuurlijk heb ik ze het mooie winkelcentrum van Oldenburg laten zien, hebben we heerlijk gegeten bij de Griek hier in de buurt en ook een bezoekje aan Besitos (mexicaanse bar met XXL-cocktails; stamkroeg van Christiaan) mocht natuurlijk niet ontbreken. Een taxi vanuit het centrum naar onze woning is trouwens erg goedkoop: slechts 10 euro! Over het algemeen is alles hier wel een beetje goedkoper geloof ik en de benzine helemaal.

Ik, Femke, Nicole en Daan (waar blijven de andere foto’s???)

Het weekend daarna kwam Kimmy op bezoek. Na haar Odeseus (lekke band, niet kunnen pinnen bij het tankstation, rare wegwijzers) heeft die uiteindelijk ook Oldenburg gevonden en hebben we deze keer onbeperkt pizza gegeten (zelfde tent als van de spagetti; ook drie euro). Op zaterdag heb ik Kim meegenomen naar volleybal en ook zij was verbaasd over het fanatisme van de Duitsers. ‘s Avonds nog naar de tructjes van Christiaan moeten kijken wat Kim dan weer een deja-vu opleverde en daarna ook natuurlijk met Kim naar Besitos. De volgende dag hebben we nog heerlijk gegeten bij een tapas bar en naar de kerstmarkt geweest.

Christiaan

Zo’n Duitse Kerstmarkt is trouwens erg mooi. Allemaal kraampjes met lichtjes waar ze allemaal schattige kerstspulletjes verkopen, gebak en andere eetwaren en natuurlijk de Feuerzangbowl (soort van Gluhwein). Tegen de avond komen de Duitsers daar dan ook heen om zich vol te laten lopen met deze Feuerzangbowl. Sowieso heb ik de indruk dat Duisters alles al snel een gelegenheid vinden om te drinken. Zo had ik afgelopen zondag een Weihnachtsfest van volleybal en de eerste biertjes en gluhwein waren al op voordat het toernooi ook maar begonnen was.

Tja, en dan zou ik nu hier graag een mooie kerstfoto van Oldenburg in sneeuw plaatsen, maar hier is het ook maar vies regenachtig weer. Vrijdag ga ik naar Velden en heb alvast een treinkaartje met plaatsreservering (is iets heel normaals; en ook helemaal niet zo duur) gekocht. Het zal namelijk wel druk worden in de trein. Dan moet ik nu nog een ding doen: ik wens iedereen Froeliche Weihnachten, eine schoene Sylvester-Party und ein Gluecklich Neujahr! Tot snel!!

Weihnachtsmarkt

(Meer foto’s zijn te vinden op: http://www.flickr.com/photos/75025114@N00/.)

Zo, hoog tijd voor een nieuw bericht. Ik ben de laatste tijd een beetje druk geweest, maar gelukkig ook met leuke dingen.

Vorig weekend een volleybalwedstrijd in Cappeln gehad. Dat moet een of ander boeren dorp zijn, maar dorpen zijn hier nog behoorlijk groot (Velden is veel kleiner). Schreeuwend publiek met trommels schijnt nogal kenmerkend te zijn voor deze boeren gehuchten, hier ook. Het wedstrijdschema is hier een beetje anders dan in Nederland. Het thuisspelende team ontvangt twee tegenstanders. De tegenstanders fluiten (2 scheidsrechters, 2 grensrechters, 2 tellers en een mega wedstrijdformulier) de wedstrijd die zij niet spelen. Tussendoor is er dan een half uur pauze en is er thee/koffie met Kuchen verzorgd door het thuisspelende team. Men speelt altijd om drie gewonnen sets zoals vroeger. Vorige week zaterdag dan moesten wij de tweede wedstrijd spelen. Cappeln had de eerste wedstrijd al gewonnen. De eerste set hebben we ze echt totaal ingemaakt, de tweede en derde set liep het bij ons totaal niet meer en hadden de meeste het hoofd ook al laten hangen. In de vierde set stonden we eerst achter maar zijn we nog teruggekomen en hebben de set alsnog gepakt. De vijfde set stonden we eerst ook achter, maar zijn we toch nog weten terug te komen (mede door twee rare beslissingen van de scheids) en hebben we gewonnen. De scheids, dus een speelster uit het derde team, was best slecht. Regelmatig verkeerde beslissingen, wat niet zo erg was, want dat middelde zich over beide teams wel ongeveer uit. Cappeln echter heeft bij iedere verkeerde beslissing bij de scheidsrechter liggen zeuren, die daar vervolgens dan weer naar luisterde. Zo ook in de laatste set, maar daarop heeft onze aanvoerster ook nog even uitgelegd wat er volgens ons gebeurd was en werd het alsnog dubbel fout. Cappeln was echt ontzettend gexebrgerd door de scheids en toen ze nog een keer een verkeerde beslissing nam weigerden ze eigenlijk verder te spelen. Scheids totaal onzeker, de coach van Cappeln was echt helemaal woedend (sowieso zijn ze hier met volley iets emotioneler dan ik ken) en het publiek was echt helemaal boos en riepen dingen naar bijv onze spelverdeelster, die ongveer 40 is of zo dat ze anti-rimpelcreme moest gebruiken. Gelukkig kan ik me niet xe9n op Duits xe9n op volleyen concetreren, dus heb ik het allemaal niet mee gekregen. Wij hebben de rest ruzie laten maken en hebben de set toen gewonnen. In het zondagskrantje van Cappeln stond de volgende dag het volgende stuk:

<<SV Cappeln – Oldenburg TB V 2:3 (11:25; 25:20; 25:20; 23:25; 9:15). Im zweiten Spiel begann Cappeln schwach. Oldenburg spielte dagegen fehlerlos und brachte die Feldabwehr der Cappelner in Verlegenheit. Der OTB gewann Satz Nummer eins daher 25:11. Im zweiten Satz minimierte Cappeln die Anzahl der Fehler. Ruth Bxe4kers starke Aufschlxe4ge waren mitverantwortlich fxfcr den Satzausgleich. Im dritten Satz spielte Cappeln stark: xdcber eine sichere Annahme gelangte der Ball zu den Zuspielerinnen, und der Angriff schloss sicher ab. Die Oldenburger steckten aber nicht auf, verloren den Satz aber dennoch. Bei den Gastgebern fehlte im Folgenden die Konzentration, so dass die sprunggewaltigen Gxe4ste den vierten Satz fxfcr sich entschieden. Der Tie-Break musste so die Entscheidung bringen. Cappeln fxfchrte schnell mit 6:3, doch Oldenburg glich aus (7:7). Danach geriet Cappeln – auch bedingt durch unglxfcckliche Schiedsrichter-Entscheidungen – auf die Verliererstraxdfe.>>

In het lab gaat het allemaal niet zo best. De eerste reactie van mijn synthese gaat (voorlopig) alleen met een zeer slechte opbrengst. Begin ik met 3 gram uitgangsstof, krijg ik slechts 150 mg produkt. Op het moment probeer ik de reactie nog te optimaliseren door verschillende temperaturen en verschillende hoeveelheden reagens te nemen. Morgen maar eens zien wat er uitgekomen is. De tijd begint inmiddels wel te dringen, want naast de synthese is het de bedoeling dat ik nog met wat nieuwe technieken, zoals polarization-modulated infrared reflection-absorption spectroscopy, leer werken. Wanneer de synthese niet lukt kan ik gelukkig andere bestaande moleculen analyseren. Vorige week heeft een scholiere die twee weken stage heeft gelopen bij ons in het lab een aantal foto’s gemaakt, maar die heb ik helaas nog steeds niet. En ook van de posterpresentatie afgelopen vrijdag zijn er foto’s, maar die heb ik ook nog niet. Die posterpresentatie was overigens niets bijzonders. Het was een bijeenkomst op de uni zelf over alles wat met chemie aan oppervlakten te maken heeft. Omdat zo’n beetje iedereen van de vakgroep Organische chemie bij een promotie was in Stuttgart moest ik daar heen, bij mijn poster staan en lachen. Meer was het ook echt niet. Gelukkig waren van Wittstocks groep wel mensen daar en was het best gezellig.   

‘s Avonds was nog de verjaardag van Christian. Hij had zijn collega’s van het marineorkest uitgenodigd. Ik wilde eigenlijk nog een paar foto’s maken om het appartement een beetje te laten zien, maar ik ben helaas redelijk vroeg naar bed gegaan om vervolgens om 4.15 uur weer gewekt te moeten worden, omdat een aantal kerels op die slaapbank onder mijn hoogslaper moesten slapen (gelukkig mocht ik ze zelf uitzoeken, hahaha). Vervolgens nog een anderhalf uur gebabbeld om daarna weer proberen te slapen en dat dan niet meer kunnen. Gisteravond nog naar de uitvoering van het orkest van Christian en Lena geweest. Aangezien ik nooit een instrument heb gespeeld had ik eigenlijk gedacht dat ik het na een uur toch wel saai zou beginnen te vinden, maar ze speelden allemaal bekende nummers en het volume van zo’n orkest (40 man) is toch ook wel indrukwekkend. 

De komende dagen ff een time-out; ff bijkomen voor volgend weekend. Van donderdag t/m zondag ben ik in NL aangezien half Wageningen zo’n beetje afstudeerd. Helaas kan ik niet met iedereen afspreken, maar gelukkig komen in de weken daarna nog wat mensen hier op bezoek in Oldenburg.

Het is al weer een tijdje terug dat ik wat geschreven heb, maar alles gaat ook gewoon zo zijn gangetje. Ben al redelijk op weg met mijn synthese in het lab (1e van de 3 reacties lukt inmiddels, maar moet nog geoptimaliseerd worden) en heb ook al de eerste volleybalwedstrijd gespeeld (gewonnen trouwens). Mijn Duits schijnt trouwens ontzettend verbeterd te zijn als ik Christian moet geloven, maar ik heb er eigenlijk nog weinig aan gedaan; ik was namelijk van plan mijn grammatica wat bij te spijkeren, maar daar is het nog niet van gekomen.

Het is hier, net zoals in Noord-Nederland, nog noodweer geweest van de week. De snelste wind sinds vijftien jaar en in Bremen en zo straten vol met water. Alle waddeneilanden afgesloten en de havens aan de kust dicht. Hier in Oldenburg eerst ook, maar dat bleek een beetje overdreven. Hier heeft het alleen belachelijk veel geregend. Ik geloof dat ik allang niet meer zo nat geregend ben. Het heeft ook nog gesneeuwd, maar dan wel van die natte helaas. Nu is het hier koud en glad. Het is ook pikdonker als ik om zes uur van mijn stage kom. Het is natuurlijk vroeg donker, maar er staan ook amper straatlantaarns hier en al helemaal niet in het parkje waar ik ook doorheen moet. Een zaklmap meenemen is wellicht een goed idee, want ben al een keer bijna in de beek beland.

Afgelopen vrijdag ben ik met Lena en Christian naar een musical in het theater geweest. De musical heette Anything goes en was een of andere vage versie van Titanic. De eerste helft was wel oke, maar de tweede helft was nogal saai en onsamenhangend. Christian is dan ook in slaap gevallen. Het theater is overigens wel mooi. Een kleine versie van dat theater in Londen waar me met 5 VWO Les Miserables hebben gezien: 4 ringen, allemaal gouden versiersels, beelden en schilderingen en van die rode velourse (mam had daar een andere naam voor ??) stoelen en leuningen. De leuning die trouwens briljant in de weg zat. Daarna nog ff een hapje gegeten in het meest kitscherige Italiaans restaurant wat ik gezien heb: de hele zaak blonk van de spiegels en de muur was helemaal vol met lijsten met foto’s. Daarna ook nog naar de kroeg geweest. Ik heb nog steeds de indruk dat meer mensen iets anders drinken dan bier; cocktails of zo. Ben zelf inmiddels fan van de cocktail "Sex on the beach", maar die is zo vervelend om te bestellen .

Christian en Lena met cocktails

Zaterdag in Oldenburg wezen winkelen. Een van de warenhuizen had opruimingsuitverkoop en deed alles met 25% korting weg. Oldenburg is trouwens een mooie stad om te winkelen. Daarna nog het nieuwe steakhouse uitgeprobeerd. De Duitsers hier eten geloof ik vaker buitenshuis en dan niet zozeer het avondeten, maar je kunt ook over ontbijten en lunchen. Meestal kan je nog tot twee uur ontbijten. Hier is ook sinds de euro alles duurder geworden en aangezien ontbijt goedkoper is dan lunch hebben de meeste "Cafxe9′s" nog tot in de middag ontbijt, zodat de mensen toch blijven komen (-> Cafxe9 is geen kroeg, maar je kunt er koffie en gebak en zo eten; de kroeg is de "Kneipe"). Voor de rest eten we hier in het appartement voornamelijk s’avonds brood vooral met verschillende soorten kaas (brie, smeerkaas, kruidenkaas, gouda) en ze vinden het ook raar als ik pasta of stroop eet, want dat is voor ‘s morgens.Tja, weet ik veel, want in NL eten we ‘s avonds meestal warm he. Verder drinken ze hier heel vaak ‘n sneeuwwitje, of te wel bier met 7up. Dat heet hier dan Alster of Radler en kan je ook gewoon in kant-en-klare kratten kopen.

We gaan nu zo pannenkoeken bakken. Dat kennen ze hier gelukkig ook. Pannenkoeken in Zuid-Duitsland zijn dan wel weer geen pannenkoeken, maar Berliner-bollen. Van de week in de mensa ook nog bijna stamppot gegeten trouwens. Een van de streek delicatesses is boerenkool met aardappelen en worst en een stukje ham (dat heb jij in dat restaurant gegeten pap). De boerenkool zit dan wel nog bomvol met kruiden en Gxfcrzen of zoiets (zijn kleine stukjes vet). Het vetpercentage van de worst is overigens specifiek voor de stad. Gelukkig heeft de Oldenburgse worst maar iets van 40% vet of zo .

Eet smakelijk!

Evelien

Ik heb hier en daar wat foto’s toegevoegd, maar ik zal ze niet allemaal in mijn web-log plakken, want dan duurt het zo lang voor de site opent.

Afgelopen maandag ben ik bij de groep Organische chemie begonnen met het synthesedeel van mijn stage… …Het idee is dan dus dat ik de benodigde moleculen synthetiseer bij Organische chemie en deze analyseer bij Fysische chemie. Bij de Duitse vakgroepen heerst er een ontzettende hierachie en de professoren zijn ook veel meer betrokken bij het onderzoek dan dat ik van Wageningen ken, zeker bij Organische chemie hier, maar dat is ook nog een beetje een apparte groep. Ze zijn pas sinds een half jaar hier in Oldenburg. De prof (der Chef) was eerst assistentprofessor in Stuttgart en kon in Oldenburg hoofdprofessor worden en dan is het gebruikelijk dat zijn mensen mee gaan. Bij deze groep werken ze lange dagen: van acht tot minstens half zes, sommigen zelfs tot acht. Ik zelf werk van acht tot half zes, want ik vind een leven naast chemie ook belangrijk . Op het lab zijn ze erg zuinig en hebben ook een beetje angst voor chemicalien, maar aan de andere kant heb ik de aio in mijn lab afgelopen week amper zijn handen zien wassen; beetje krom dus. En wat me dan (weer) nog het meest verbaasde was dat, ook al ben ik al bij twee groepen organische chemie gewerkt, het hier allemaal toch weer behoorlijk anders gaat. Daar gaat dan het idee dat je wat weet. Maar goed, er valt voor mij iig een heleboel te leren, zowel practisch als theoretisch. De groep heeft namelijk wel een hoog niveau. Verder spreken ze voornamelijk Duits, ook als er een aio bij is die het eigenlijk niet goed verstaat. Maar geloof dat deze vakgroep ook niet de gemiddelde Oldenburgse vakgroep is.

Verder is er ook het een en ander duidelijk geworden over volleybal. Het derde damesteam waar ik was, was opeens met te veel mensen aangezien er wat goede jonge speelsters uit het vijfde overgekomen waren. Hierdoor had het vijfde team weer een mensen te kort en aagezien ik (en nog een meisje) nieuw zijn en ook niet heel erg goed zijn we in dat team geplaatst. Heb er afgelopen donderdag meegetraind, maar eigenlijk bevalt het me wel. De trainingen zijn leuker en voor mij wat meer relaxed, omdat het niveau niet zo hoog is. Ze spelen ook maar een keer in de twee weken wedstrijden en dat is dan wel fijn, zodat ik niet al mijn vrije dagen hier kwijt ben aan volleybal.

Verder ben ik afgelopen vrijdag nog met Lena naar het Tapfenstreichen geweest. Dat is de meest belangrijkste militaire ceremonie van Duitsland, die al bestaat sinds het einde van de 19e eeuw. Ze vieren/herdenken dan dat de Bundeswehr zoveel jaar in Oldenburg is. Het geeft dan veel soldaten met fakkels terwijl het marineorkest uit Wilhemshaven speelt (waar Christian ook bij is; ze hebben hier nog steeds dienstplicht wat er meestal op neer komt dat ze sociaal werk moeten doen). Zo’n militaire ceremonie zit er wel een beetje angstig uit. Het schijnt ook dat er behoorlijk wat mensen tegen zijn omdat het zou doen herinneren aan de nazitijd. De stad wemelde ook van de politie om de orde te houden. Het was ook erg plechtig stil; was duidelijk niet de bedoeling om tussendoor te praten of zo. Tijdens het spelen van het marineorkest begon er een man op een scheidsrechtersfluitje te blazen (soort protest of zo?), alle mensen meteen roepen dat ie op moest houden en hup de politie stormde er op af, sleurde hem uit het plubiek en ik kon nog net zien dat ze hem op de grond drukten en er op gingen zitten. Achteraf bleek dat er twee mensen waren geweest met een fluitje en wij moesten zo nodig weer in de buurt van xe9xe9n staan. Best wel heftig.

Na de ceremonie nog ff met Christian en Lena naar de kroeg geweest. Twee kroegen bezocht met Happy hours voor cocktails. Ow en naar de McDonalds. Er zijn hier zeer veel McDonaldsen en BurgerKings. Ik fiets zo’n vier keer per week langs een McDonalds/BurgerKing en ik was er nog niet geweest.

Verder heb ik in ruil voor boerenkool met worst en het Wageningse studenten prutje met spinazie, miree en spekjes (wat ze trouwens allebei lekker vonden) Knipp gegeten. Dat is iets uit deze omgeving en de oma en moeder van Christian maakte het vaak om te verkopen op een markt. Het ziet er uit als gehakt, maar tis restvlees. Het is erg zacht en week, maar smaakt op zich wel lekker. Dit weekend heb ik Christian ook rauw rundvleesgehakt met rauw ei op zijn broodje zien eten. Schijnt op zich redelijk normaal te zijn, maar Lena eet het gelukkig ook niet.

Lena en Christian met Knipp

Knipp

Zo, dat was het wel weer een beetje. Vandaag zijn de ouders van Lena op bezoek. Misschien dat we straks nog naar een museum gaan. Thuis zou ik dat nooit doen, maar nu als buitenlander doe je dat dan gek genoeg weer wel .

Groetjes Evelien